گزارش کنسرت گروه های Chronicle و Across the Waves

14 07 2012

نوشته شده توسط: آرمین هاشمی، حسین حبیبی

دو شب پیش رفته بودیم کنسرت گروه پراگرسیو راک کرانیکل (Chronicle) که با همراهی گروه پست راک Across  The Waves برنامه داشتن. یه کنسرت آموزشگاهی خیلی رو زمینی (یادم نیست طبقه چندم بود، فقط یادمه سرویس شدیم تا رسیدیم اون بالا) توی یکی از آموزشگاه های تهران. اینم بگم با اینکه یکی از فامیلا تازگی ها عمرش رو داده بود به من و بنا بر سنت رایج نباید می رفتم، ولی با عزم راسخی در این کنسرت شرکت جستیم و حالشو بردیم.

پیش از شروع گزارش یه نکته جالب در مورد گروه اکراس بگم، اونم  اینکه من اولین بار با اینا از طریق یه سایت خارجی آشنا شدم و بعدا فهمیدم که ایرانی هستن. تا حالا پنج تا ترک بیشتر ازشون نشنیدم ولی با همین پنج تا ترک الان جزو 11 گروه برتر من توی پست راک هستن. یه نکته دیگه هم اینکه، باید بگم من در مورد مسائل فنی (تکنیکال) کنسرت هیچ نظری نمیدم؛ اول به دلیل عدم داشتن صلاحیت کافی و دوم اینکه انقدر این بابایی که جلوی من نشسته بود گنده بود که نصف بیشتر استیج معلوم نبود و نمی تونستم اجراها رو به دقت نگاه کنم و فقط می تونستم به ترک ها گوش کنم و از روی صدا تشخیص بدم هر کسی تقریبا داره چی کار می کنه. حالا بریم سراغ گزارش کنسرت خیلی خوب کرانیکل و اکراس.

اولش که وارد شدیم آدم فکر می کرد قراره ارکستر سمفونیک تهران برامون برنامه اجرا کنه از بس که همه متین و با شخصیت نشسته بودن و در طول کنسرت هم این نجابت و متانت شون رو حفظ کردن. تا حالا این همه آدم با شخصیت یه جا ندیده بودم. بعدش گروه اکراس در میان تشویق حاضرین وارد شدن که اونا هم بدتر از تماشاچی ها، خیلی با شخصیت بودن. اجرا با سخنرانی «سهیل ارشادی»، لید گیتار گروه، در باب لزوم رعایت شئونات اسلامی شروع شد.

ترک اول فکر می کنم قطعه پست راک Childhood Memories بود که می تونید از طریق صفحه فیسبوک خود گروه دانلودش کنید. اما ترک دوم؛ وای از این ترک دوم؛ آهنگ Cease to Exist. کم پیش میاد یه کار ایرانی رو بشه با مشابه خارجیش حتی مقایسه کرد، ولی ترک Cease to Exist چند تا پله بالاتر از تمام مشابه های خارجیش بود. فوق العاده عالی. با اینکه فقط یه بار شنیدمش ولی با همون یه بار رفت جزو 14 ترک برتر پست راکم. فقط انقدر با کلاس و سنگین اجرا می کردن که اون اول کار، من نصف بیشتر هیجانم رو از آقایی که دو ردیف جلوتر نشسته بود می گرفتم. بنده خدا انقدر هد زد و خودشو تکون داد که فکر کنم آرتروز گردن گرفت.

این ترک از ای پی قبلی گروه رو گوش کنید تا متوجه بشید چه سطح کاری بالایی دارند:

از اونجا که ساز مورد علاقه من گیتار باسه، بیشتر از همه از کار «بهزاد خدیوی»، بیسیست گروه لذت بردم. خیلی مسلط و با آرامش و در عین حال با کیفیت بالا کارش رو انجام میداد؛ هم تو اجرای اکراس و هم اجرای کرانیکل. چهره خیلی جالبی هم داره. اگر اسلش کلاهش رو برداره میشه بهزاد. حیف که نمیشد عکس گرفت تا نشون بدم چه جوری به نظر می رسید. ولی به جاش یه عکس دارم که نشون میده از نگاه بهزاد ما چه جوری به نظر می رسیدیم.

 

معمولا درامر خوب کم پیدا میشه مخصوصا اگر قرار باشه مثل «هادی فیاض» یه اجرای فوق العاده داشته باشه. هادی هم که مثل بهزاد هم برای گروه اکراس و هم برای کرانیکل نوازندگی می کرد تسلط و آرامش خیلی خوبی داشت و با وجودی که احساس می کردم صدای درامز نسبت به بقیه سازها مخصوصا توی قطعات پست راک از حد معمول بالاتره، ولی به خاطر کار خوب هادی، صداش اصلا تو ذوق نمیزد. لید گیتار و ریتم گیتارهای گروه هم به ترتیب «سهیل ارشادی» و «فرزاد مکتبی» بودن. به شخصه با کار فرزاد خیلی حال کردم. کلا جفتشون طعم پست راک رو به همه چشوندن و روانی مون کردن. فقط این وسط باید به یه مطلبی اشاره کنم که تقریبا شامل حال همه اعضای دو گروه میشه. توی اجرای زنده، جدا از بحث تکنیکال، برای برقراری ارتباط مناسب با مخاطب، ارائه یه نمایش فوق العاده خیلی خیلی مهمه. تماشاگر توی کنسرت درصد خیلی زیادی از هیجان و لذتش رو به وسیله نمایش تک تک اعضای گروه به دست میاره. مثلا کاش هادی به اون نوازندگی عالیش یه مقدار چاشنی نمایش رو هم اضافه می کرد، یا سهیل و فرزاد روی صندلی ساز نمی زدند. البته متوجه محدودیت هایی هم که بچه ها داشتن هستم.

در نوبت دوم، گروه پراگرسیو کرانیکل اومدن روی استیج (نمی دونم اونجایی که اینا وایستاده بودن رو میشه بهش استیج گفت یا نه). یه لشگر آدم بودن. گیتار باس و درامز که همچنان دست بهزاد خدیوی و هادی فیاض بود. سهیل ارشادی هم اینبار به عنوان ریتم گیتار نوازندگی می کرد. بقیه اعضا هم به ترتیب بر عکس حروف الفبا، فرناز (بک وکال)، سجاد خیابانی (وکال)، دانیال قاسمی (لید گیتار) و آرمین قوچانی (کیبورد و پیانو) بودن. برنامه شون شامل چند تا کاور از کمل، پینک فلوید، آناتما، ریورساید و دو تا آهنگ از کارهای شخصی آرمین قوچانی و دانیال قاسمی و همچنین یکی از ساخته های خود گروه  بود.

من کلا توی کنسرت از کار کاور خوشم نمیاد. به این دلیل که باعث میشه ارزش واقعی کار گروه مشخص نشه. کارهای کاور معمولا آهنگ های معروفی هستند که هر بار تکرارشون به گوش شنونده ها خوش میاد. اینجاست که شنونده لذت میبره اما نه به دلیل کار گروه، بلکه به خاطر یادآوری و دریافت دوباره اون حس خوش. توی سینما به این قضیه اثر فرامتنی میگن. یعنی مثلا کارگردان برای انتقال حس یه صحنه هیجانی از هم زمان از یه موسیقی هیجان انگیز هم استفاده می کنه. اینجا هم ارزش کار کارگردان معلوم نمیشه، چون عامل اصلی تهییج بیننده موسیقی به حساب میاد تا هنر کارگردان. اما با همه این ها چیزی که باعث شد حتی از کارهای کاور شده این کنسرت لذت ببرم، غیر از اجرای عالی نوازنده ها، وکال خوب سجاد خیابانی بود. انگار تارهای صوتیش برای پراگرسیو کوک شدن. به طرز عجیبی صدای خوبی داره. تنها ایرادی که بهش میشه گرفت اینه که موقع خوندن خیلی روی اجرای دقیق و نزدیک به اصل کارها تمرکز می کنه تا انتقال واقعی حس آهنگ و اشعار، و این باعث میشه از برقراری رابطه مناسب با تماشاچی ها و در نتیجه تکون دادن و لرزوندن سالن با اون صدای قویش یه مقدار غافل بشه. اما این چیزا باعث نمیشه استعداد عجیبش در خوانندگی رو ندید بگیریم. شنیدم صدای تام یورک رو از خود تام یورک هم بهتر در میاره. کاش به جای کاور، با این استعداد عالیش، استایل خاص خودش رو خلق کنه و سجاد خیابانی باشه تا تام یورک یا ماریوژ دودا. گرچه نمی دونم کار مستقل هم انجام داده یا نه.

این پایین می تونید یکی از کاورهای خیلی خوب سجاد یعنی آهنگ Lili از Aaron که برای گروه Echoes of Silent Cries خونده رو بشنوید. در ضمن به اون ویولن دیوانه کننده یک دقیقه پایانی این آهنگ هم توجه کنید.

کار کرانیکل با Hello از بلکفیلد و Concieving You از ریورساید شروع شد تا اینکه نوبت یکی از بهترین اجراهاشون یعنی قطعه پراگرسیو راک Hallucinatory از آلبوم شخصی دانیال قاسمی رسید. فقط اینجوری بگم که همه مون با اون ترک صاف شدیم از بس که روانی و فوق العاده بود. چه استعدادهایی داریم و متاسفانه ازشون چیزی نشنیده بودیم. آلبوم اول دانیال رو می تونید از اینجا دانلود کنید. به شدت توصیه می کنم دقیق به کاراش گوش بدید. همه شون عالی هستن.

اینم همون آهنگی که سرویس مون کرد:

در ادامه ترک های Lost Control و Hey You به ترتیب از آناتما و پینک فلوید اجرا شدن و بعد Stationary Traveller از کمل که یه مقدار زیادی با آهنگ اصلی فرق داشت و یه جورایی عجیب غریب بود، گرچه خود کمل هم توی یکی از کنسرت هاش همین ترک رو با تغییرات زیادی اجرا کرده بود. بعد از آهنگ Deep از آناتما که اونم از بهترین کارهای اون شب بود و قدرت صدای سجاد توش خیلی به چشم می یومد، قطعه Movable Cage از ساخته های آرمین قوچانی، کیبوردیست گروه اجرا شد. با اینکه به نظرم کار متوسطی اومد ولی خلاقیت جالبی داشت و امیدوارم کارهای بیشتر و بهتری از این پسر جوون مو فرفری پر انرژی بشنویم. خیلی دوست دارم یه بار دیگه اون کار رو بشنوم ولی فعلا که چیزی برای دانلود پیدا نکردم.

برای آهنگ بعدی، یکی از ساخته های خود گروه کرانیکل اجرا شد. آهنگ Jurney که یه کار تجربی (اکسپریمنتال) و تلفیقی خیلی خوب بود. البته مقدمه آهنگ (Intro) که با گیتار آکوستیک بود به نظرم زیاد جالب نیومد و تقریبا چیزی ازش نفهمیدم ولی در ادامه و وسطای آهنگ دوباره پنجه های دانیال همه ملتو با کف سالن یکی کرد؛ یهو عجب چیزی شد؛ از اون کارای درجه یک شنیدنی بود. اون آقا جلوییه که با این آهنگ دیگه داشت خود زنی می کرد. به قول معروف خوندن کی بود مانند شنیدن، کاشکی این قطعه رو برای دانلود بذارن تا همه متوجه بشن عجب کار وحشتناکی بود.

اما بانوی گروه، یعنی «فرناز»: توی بیشتر آهنگ ها فرناز بک وکال بود، جالبیش هم اینه که آخر هر آهنگ برای خودش دست میزد. از اونجا که خیلی پایین تر از سجاد می خوند، چند بار بیشتر نتونستم صداش رو خوب بشنوم. ولی توی همه قطعات خیلی هماهنگ و به قول فرنگیا پرفکت بود. نکته مهم در مورد فرناز این بود که با عکس العمل هاش (ری اکشن) نسبت به آهنگ ها، انرژی خیلی خوبی به فضای کنسرت میداد.

حالا که این همه ازشون تعریف کردم برای اینکه زیاد خوششون نیاد باید انتقاد کنم که با توجه به امکانات موجود جز همون قضیه ارتباط با تماشاچی، چیز دیگه ای پیدا نمی کنم. یعنی همه چیز عالی بود غیر از این یکی. وقتی ارتباط برقرار نشه تماشاچی توی یه چیزی شبیه خجالت و رودربایستی گیر می کنه و نمی تونه هیجانش رو بروز بده که در نتیجه گروه هم بازخورد مناسبی دریافت نمی کنه. بیشتر این مسئولیت هم گردن خواننده است. البته تقریبا وسطای اجرای کرانیکل بود که سجاد  درخواست کرد بچه ها یه مقدار بیشتر با گروه و آهنگ ها همراهی کنند که نهایتا این همکاری تا آخر کنسرت به هد زدن و کمی جلو عقب شدن روی صندلی ها ختم شد. گرچه نمیشه انتظار داشت توی این شرایط خیلی هم کارهای عجیب غریب انجام بشه. شخصا چند بار خواستم برم روی استیج و «استیج دایوینگ» کنم ولی هر بار متانت حضار مانعم میشد. امیدوارم در اجراهای بعدی هیجان بیشتری رو تجربه کنیم.

از حق نگذریم بعضی از بچه ها هم خوب همراهی می کردن. مثلا یه خانمی اون عقبا رفته بود روی صندلیش و هی دور خودش می چرخید (با حفظ کامل شئونات اسلامی البته). یا یه خانم عینکی ردیف جلوی ما نشسته بود که خیلی هد میزد و با هر بار هد زدن، این عینکش روی بینیش سر می خورد می رفت پایین. البته هر دفعه با انگشتش هولش میداد عقب ولی با هد بعدی دوباره عینکه میرفت جلو.

در پایان خدمت دوستانی که جویای اوضاع و احوال در و داف حاضر شده در کنسرت هستند باید عرض کنم که همه چیز خوب و عالی بود. با اینکه خیری ازشون به ما نرسید، ولی ایشالا هر چی دارن خدا بهشون ببخشه.

پ.ن.: اگر هر کدوم از بچه های اکراس یا کرانیکل احساس کردن این گزارش ممکنه براشون مشکل ایجاد کنه، در مورد اصلاح یا حذف کاملش حتما بهم خبر بدن.


کارها

اطلاعات

20 responses

14 07 2012
danial ghasemi

agha nakhandun enghadr shahid dadaim dadash 😀 dastet dard nakone az lotfet omidvaram shado piruz bashi hamishe 🙂

14 07 2012
Armin Hashemi

به تلافی اون شب که شما ما رو شهید کردید
شدیدا منتظر کارهای جدیدت هستم

14 07 2012
danial ghasemi

asheghetam dadash

14 07 2012
faravaz

vaqean mamnon,lotf darid be hamamon,dar zemn man baraye tamashachiha va bachehaye band dast mizadam na baraye khodam 🙂

14 07 2012
Armin Hashemi

می دونم فرناز جان، اون قضیه رو برای شوخی گفتم
منم ممنونم برای اجرای عالی تون

14 07 2012
Hourie MKarimi

rastesh in tamashachi ha budan ke nazashtan ba ahang ertebat bargharar konim,ma ke har kar mikardim do ta pesare ke hey englisi harf mizadan tazakkor midadan ke alan chera dast mizani chera tekun mikhorii va va va …..kheili maskharas in ghazie va man ino na tanha tu in ejra zyad diam balke ghablanam rafte budam enghadr ta mumadim energy bedimo begirim hame chap chap behemun negah mikardan ke dge kollan bikhyal mishodim ,engar mardom ba ehsasate khodeshunam tarof daran,ahangaie rock energice va nemishe adam bi tafavot bashe

14 07 2012
Armin Hashemi

حوری جان شما می یومدی استیج دایوینگ می کردی، خودم به شخصه هواتو داشتم که کسی بهت چپ نگاه نکنه.
حالا این دفعه که نشد، ایشالا دفعه بعدی. فقط بگم وقتی خواستی از روی استیج بپری من ردیف سوم، آخرین صندلی میشینم.
حالا جدا از شوخی آره بچه ها یه مقدار تو جو بودن. منم که اولش گفتم خیلی زیادی با شخصیت نشسته بودن.

14 07 2012
Hourie MKarimi

من که پشت ستون بودم به غیر از ستون یک آدم گنده هم جلوم نشسته بود و کلا هیچی نمی دیدم اون دو نفریم که پشتم نشسته بودن انقدر زیر لبی بلند حرف زدن که …!!!!!!! آدم میره اجرا حال کنه ,اون وقت ایرانیا تازه تو اون لحظه ید با شخصیت بودنشون میفتن واقعا تو همه چی بر عکسیم ما …..

14 07 2012
Hourie MKarimi

خیلی گزارش کاملیه واقعا …..خیلی هم قشنگ همرو معرفی کردید ممنون از پست خوبتون

15 07 2012
Armin Hashemi

مرسی از لطفت حوری عزیز.

14 07 2012
Sajjad Khiabany

kheily mamnoon az gozareshe khoobetoon vali vaaghean harfetoon raaje be inke man hanooz style khoondane khodamo peida nakardam kheily zehnamo dargir karde…..mamnoon misham age bishtar raahnamayim konid too in zamine ke iraade kar ro peida konam
bazam mamnoon

14 07 2012
Armin Hashemi

این به تلافی پنجشنبه بود که ذهن ما رو حسابی درگیر کردی.
همونجور که گفتم صدات خیلی عالیه، تن مخصوص خودتم داری. منم استاد سلفژ نیستم و فقط به عنوان یه شنونده دارم نظر شخصیم رو میگم. مثلا موقع اجرای آهنگ هی یو من صدای گیلمور رو می شنیدم یا برای دیپ خیلی به کاوانا نزدیک بودی که البته این احساس می تونه ناشی از کاور بودن کارها باشه. در هر حال بحث اصلی من این بود که با این استعداد بهتر میشه اگه کارهای خودتو بخونی. خیلی هم دوست دارم صدات رو روی آهنگ فارسی بشنوم.
منم ممنونم برای شب فوق العاده ای که برامون ساختی.

14 07 2012
Parmis Moghadamian

gozareshe kameli bood. ghesmate moarefiye behzad kheyli khoob bood :))

14 07 2012
Armin Hashemi

مرسی پارمیس جان.

15 07 2012
آیـــ ات زمیـــــ نی

سلام
چه پست خوبی بود
تشکر می کنم

15 07 2012
Armin Hashemi

قربانت هادی جان

15 07 2012
behzad khadivi

kheili mamnun armin jan!
albate ye seri eshtebahate fani dasht yechizaee ke albate taghsire sajjade ghazie na shoma!
tracke journey tracke khode bande chronicle bud va in track be vasileye eazaye band shekl gereft.
bazam merci! mamnun az hamechi!;)

15 07 2012
Armin Hashemi

خواهش می کنم بهزاد جان
توضیحات ترک جورنی رو اصلاح کردم. شبی که ما بودیم در مورد اون ترک توضیحی ندادن، منم اینو روی وال یکی از بچه ها خوندم و اشتباهی فکر کردم کار شخصی دانیال بوده.

15 07 2012
Creature

خوب و کامل نوشتی ، در مورد اون اقایی که ردیف جلو نشسته بود داشت خودشو خفه میکرد ، امیدوارم من نبوده باشم ! D: مگه اینکه پنج شنبه سانس دوم رفته بوده باشی ، البته اینجا لازمه بگم واقعا این با کلاسی و رو در بایستی جمعیت واقعا بد دردسری شده بود اقا جان ، یکی بقل ما نشسته بود ما تا میومدیم دو تا تکون به خودمون بدیم هی برمیگشت نیگا میکرد مارو ، هر چند من همچین عقل اندر سفیه تر نیگاش میکردم و بدتر به کارم ادامه میدادم ، اما واقعا رفقایی که تو کنسرت شرکت میکنن حداقل باس بدونن کنسرت ، جای سیخ عین عصا نشستن نیست ! به هر حال کنسرت شجریان نبود کنسرت راک بود و این یه مورد واقعا نا امیدم کرد ! اگه سجاد وسطای کنسرت از بچه ها درخواست یه ذره اکتیو تر بودن رو نمیکردم گمون نمیکنم کسی تکونی به خودش میداد ، در هر صورت تماشاچیا از نظر من واقعا نا امید کننده بودن !

در مورد وکالیست گروه هم به شدت باهات موافقم دوست داشتم همین حرف هایی که اینجا زدی رو همونجا بعد کنسرت بش بگم و یه بحث کوتاهی داشته باشم باش . ولی متاسفانه شوق سیگار نذاشت و تا کنسرت تموم شد بدو بدو رفتیم پایین دودکشمون رو هوا کنیم :دی

در هر صورت مرسی .

15 07 2012
Armin Hashemi

والا نمی دونم اونی که جلو نشسته بود شما بودی یا نه ولی اگر شما بودی دستت درد نکنه، من کلی ازت انرژی گرفتم.
باید بگیم اسم این بچه مودبا رو بنویسن که کنسرت بعدی راهشون ندن 😀

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: